Tagarchief: reizen

Hanoi: andere wereld

Een tijd geleden las ik op de website van Jeroen Fritz een tekst met als titel ‘Rare jongens die Vietnamezen’.  Hij somt een aantal opmerkelijke feiten op over dit volk. En na een aantal dagen Hanoi begrijp ik inmiddels wat deze eigenaardigheden in de praktijk betekenen.

Na het inchecken in mijn hotel dacht ik meteen de stad te gaan verkennen. Lekker lopen richting het Hoan Kiem meer en indrukken opdoen. Het was eind van de middag, ongeveer 34 graden dus perfect wandelweer.. Er is geen betere manier om een cultuurshock te krijgen. Na 100 meter kwam ik op een kruispunt aan waar de verkeerssituatie in Hanoi duidelijk werd verbeeld: tientallen zo niet honderden scooters, fietsen, auto’s en bussen die dwars door elkaar rijden, al toeterend om aan te geven dat ze er zijn. De eerste minuten keek ik verbaasd naar het verkeersschouwspel dat voor mij werd opgevoerd. En al snel bleek dat er maar één manier is om over te steken: gewoon lopen en er vanuit gaan dat ze om je heen rijden.

Na een enorme hoosbui stonden de straten onder water. Ook dit weerhoudt de Vietnamees er niet van dwars door elkaar te rijden, fietsen en wandelen..

Drukte op de weg, ook met regen
Drukte op de weg, ook met regen

Als je wilt gaan shoppen in Hanoi kun je je lol op. Er zijn duizenden winkels in het oude centrum en in het weekend kun je op de straatmarkt aan de Po Hang Ngang van alles kopen. Er is wel één moeilijkheid. Winkels hebben zich als een soort gildes bij elkaar gevoegd waardoor je straten krijgt met eigen specialisaties. Zo is er een straat met alleen maar tassen, een straat met alle soorten touwen, een schoenen- en slipperstraat en een ‘gekopieerde-lonely-planets’-straat. Als je eenmaal de juiste straat hebt gevonden is de keuze reuze, maar daarmee is het probleem meteen duidelijk geworden: waar moet je zijn voor welk product? Misschien kan de plaatselijke VVV hier een app voor maken. Ik ben in elk geval nog op zoek naar een klamboe, dus mocht iemand nog een adres in Hanoi weten..

Na enkele uren over straat te hebben rondgelopen wilde ik wat eten. In Bangkok stikte het van de restaurantjes en daar ging ik ook hier naar op zoek.  Liefst met plaatselijke gerechten. Dat was moeilijk. Ik zag wel veel mensen buiten zitten maar niet echt zoals je dat verwacht. Wat blijkt: vanaf een uur of vijf worden er op diverse hoeken van de straat hele kleine plastic krukjes neergezet. Uit speciale vaten wordt dan lokaal bier getapt: Bia Hoi. Dit bier heeft geen lange houdbaarheidsdatum en vind je niet in de winkels, maar is bedoeld om direct op te drinken. In combinatie met hapjes, elke straattent heeft zijn eigen specialiteit. Voor zo’n 30.000 dong had ik drie draught biertjes en hapjes op, dat is omgerekend iets meer dan een euro.

Bia Hoi drinken op straat
Bia Hoi drinken op straat

Ik moet wel zeggen dat drie dagen straat-eten en Bia Hoi genoeg is. Gisteren kwam ik terug van twee dagen Ha Long Bay (later meer) en in de straat van mijn hotel was een fusion restaurant waar ik een heerlijke steak met french fries gegeten heb. De zaak zat vol met Nederlanders en Belgen waaruit maar weer blijkt dat we van anderen verwachten zich aan ons aan te passen, maar we hier zelf misschien toch wel veel moeite mee hebben..

De laatste eigenaardigheid dan. De Vietnamezen zijn dol op karaoke. Nu heb ik op een vrijgezellenfeest een historisch leuke avond gehad in de karaokebar Casablanca in Amsterdam, maar hier is het een dagelijkse aangelegenheid. Zelfs op de boot in Ha Long Bay stond er een karaokemachine. Met als gevolg dat de Nederlanders, Duitsers, Britten en Amerikanen op het dak aan de cocktails zaten en de twee Vietnamezen met de bemanning luid aan het zingen waren. Verschil moet er zijn..

Nog een paar bijzondere plaatjes:

De badmintonstraat met getekende velden op de stoep.
De badmintonstraat met getekende velden op de stoep.
Hoog in de bomen op zoek naar vruchten
Hoog in de bomen op zoek naar vruchten

Bangkok: over fietsen, hippiebroeken, tempels en Mariah Carey

Aan het einde van de vierde dag beginnen met mijn reisverhalen. Dat moet wel een goed teken zijn. En zo is het helemaal. Het eerste deel, en daarmee het eerste land zit erop. Niet dat ik Thailand nu goed heb leren kennen, daar zijn vier dagen Bangkok natuurlijk niet representatief voor. Maar wat een mooi gezamenlijk begin hebben Suus en ik gehad! Een begin vol verrassingen.

Donderdag werden we op Schiphol aangesproken door een cameraploeg, of we mee wilden werken aan een interne promofilm voor KLM.  Het ging met name om het afscheidsmoment, uitzwaaien door de thuisblijvers, tot en met het boarden. Na enige twijfel toegezegd en voor we het wisten hadden we de cameraploeg achter ons aan, tot in het vliegtuig. En door de deelname konden we zo doorlopen, langs de rij, het vliegtuig in. We hoopten nog op een upgrade naar business class en champagne maar dat ging blijkbaar te ver. Wel waren onze stoelen versierd met wensen van de thuisblijvers. Een goed begin van de vlucht!

Goede reis!
Goede reis!

De vlucht stond vooral in het teken van niet slapen, weinig beenruimte en het doorkrijgen van de tussenstanden van de halve finale op het wk. Helaas was er geen WiFi in het vliegtuig. Ik heb zelden met zo weinig informatie met spanning een wedstrijd gevolgd. ‘Gelukkig’ konden we de twee daaropvolgende dagen in Bangkok de wedstrijd prima volgen, want de hele dag werd de wedstrijd herhaald. We moesten wel kijken..

Bangkok. Wat een stad! Vanaf onze aankomst werd al snel duidelijk dat het een stad is van tegenstellingen. Krotten van golfplaten naast prachtige huizen en tempels. Drukke straten vol toeristen, zwervers en bedelaars maar ook monniken en locals. Mannen die vrouwen blijken te zijn en andersom. De stad leeft, 24 uur per dag.

De leukste manier waarop wij Bangkok echt goed hebben leren kennen is door de fietstocht die we hebben gemaakt.  Co van Kessel zelf is overleden, maar hij stond aan de basis van meer dan dertig jaar fietservaring door deze stad. Geleid door twee vriendelijke gidsen hebben we van 9.00 tot 18.00 door en rond de stad gefietst. Beginnend met een helse tocht door de nauwe steegjes en straatjes van de binnenstad. Dwars over de markten, waar zeer bijzondere en soms vrij bizarre ingrediënten werden verkocht. Langs de motorhandeltjes, waarbij de handelaars alle onderdelen sorteren en na het bij elkaar zoeken nieuwe motoren in elkaar zetten voor bijvoorbeeld een longboat. Vooral de stoep werd gebruikt als fietspad.

Op het station pakten we met de groep een trein naar een buitenwijk van Bangkok. Daarna fietsten  we op kilometers lange paden van betonnen blokken die tussen de rivieren en de huisjes zijn geplaatst. Bizar wat je allemaal tegenkomt. Op de gekste plekken winkeltjes waar we dan stopten voor een colapauze. Bananenbomen langs de weg, iemand zag een varaan, vissershuisjes die amper overeind bleven en mooie huizen aan het water, kinderen die ons toezwaaiden en het water insprongen, enorme vissen die uit het water opsprongen, tempels waar gebeden werd en waar schildpadden en palingen als ‘offer’ levend terug het water in werden gegooid. We keken onze ogen uit.

Fietsen langs de rivier
Fietsen langs de rivier

Na het tweede deel op de fiets en het bezoeken van een tempel, zetten we de tocht voort per longboat. Even relaxen en genieten van het uitzicht vanaf de rivier. Het laatste deel pakten we ook nog de skytrain die ons terugbracht naar het startpunt. Als je Bangkok wilt leren kennen zonder alleen de toeristische plekken aan te doen, is dit zeker een aanrader. Er werd veel verteld onderweg, de lunch en andere pauzemomenten waren prima verzorgd. We hebben ons goed vermaakt! Zie ook: http://www.covankessel.com/nl

Tempel onderweg
Tempel onderweg

’s Avonds kun je volop eten en drinken op terrasjes in de straten rond Khao San Road. Vrij toeristisch maar gezellig. De avond na het fietsen hebben we met twee Nederlanders op het terras gezeten.  Overigens niet op Khao San Road zelf, eromheen is het gezelliger. Net als in de straat waar ons hotel zat, Rambuttri. We hadden de pech dat vanwege een speciale dag voor Boeddha er geen bier werd geschonken. Gelukkig waren ze zo inventief om dit alsnog te schenken, maar dan wel in witte mokken. Veel restaurants durfden dit niet aan. Op onze laatste avond kwamen we via de ‘riviertaxi’ in een wat mindere buurt terecht, waar we door een tuktuk bij een restaurant werden afgezet waar het enigszins redelijk vol te houden was. Ook al zagen we twee ratten lopen bij de keuken. Dat zet je op zo’n moment toch aan het denken wat voor vlees je op je bord hebt liggen.. In elk geval kwamen er halverwege ons verblijf twee agenten aan een tafel zitten. Niet om het restaurant te beboeten zoals in de rest van de stad, maar om hun gedoogbeleid kracht bij te zetten. Er werden direct twee halve literflessen Heineken neergezet. Zo ga je dus om met de politie in Thailand…

We hadden graag nog het Grand Palace bezocht. De eerste dag waren we te moe van de reis om te bedenken wat de daar lange kleding voor moesten dragen, dus de laatste dag gingen we voor een herkansing. In onze mooie nieuwe hippiebroeken waren we klaar voor een bezoek, maar het paleis was dicht. De weg was afgezet, veel politie en militairen op de been want de prins bleek op bezoek te komen. Hij werd door een gevolg van zo’n twintig auto’s gebracht, en het leek er sterk op dat alle mensen langs de weg stil moesten blijven staan. We mochten geen foto’s maken maar we hebben hem gespot. Hij zou die dag een bijzondere ceremonie bijwonen, iets met het wisselen van de ‘kostuums’? We mochten niet naar binnen maar waren getuige van een bijzondere optocht. In Nederland is het koningshuis iets minder op afstand, dat dan weer wel.

Een goed alternatief, tip van de fietstochtgenoten, was het bezoeken van de Golden Mount. We werden gebracht door de tuktuk. Mocht je Bangkok bezoeken, laat je niet oplichten door mannen die je vriendelijk aanspreken, een verhaal ophangen over het bezoeken van hun vader of een dag vrij zijn van het werken aan de universiteit, en je willen helpen aan een tuktuk. Ze horen erbij, willen je langs winkelcentra en toeristoffices brengen en lijken dan heel goedkoop. Gewoon hard afdingen, desnoods weglopen, en voor je het weet ga je voor weinig naar je plaats van bestemming. Duidelijkheid helpt. De Golden Mount was een mooie tempel op een heuvel, waar je uitzicht hebt over de stad. Een warme klim maar de moeite waard. Net als het bekijken van Wat Pho, een enorme liggende gouden Boeddha. Kwamen onze hippiebroeken toch nog van pas.

De Tempel van Wat Pho
De Tempel van Wat Pho

Het laatste wat ik mee wil geven over Bangkok is de bijzondere smaak voor muziek. Op ons eerste terrasavondje, onder de sfeervolle lampionnen werden we getrakteerd op de hits van Mariah Carey, Boyzone, de Backstreetboys en weetikveel wat nog meer. Live zingen in het Engels is ook geen aanrader. De taxichauffeur die ons vanaf het rattenrestaurant terugbracht had een nieuwe cd die hij trots liet zien. Een prachtcollectie van wederom toppers als Boyzone, Aerosmith en Garth Brooks, genaamd: country roads. Een heerlijke taxirit!

Inmiddels is Suus verder Thailand gaan ontdekken en ben ik vanmiddag geland in Hanoi, een totaal andere stad in een nieuw land. We hebben een geweldig begin gehad van onze reizen. Waarschijnlijk komen we allebei met mooie verhalen thuis begin augustus! Tot het volgende blog, misschien morgen, over brommers, krukjes en koriander..

Groeten uit Bangkok!
Groeten uit Bangkok!

 

(mocht er ergens een vreemd woord staan, de autocorrect op de iPad zorgt af en toe voor onverwachte keuzes..)

Laatste week van de vakantie 2011

28 december 2011 | Door: 

Burj Al ArabUluruWalvis spottenIMG_8505_2IMG_7660IMG_9016_2

Het heeft even geduurd, maar nu is het wel tijd voor een kort verslag van de laatste week. Misschien wel de leukste week, en te druk toen om iets te schrijven. Daarbij was ik echt wel toe aan wat relaxen, dus ook niet helemaal de tijd genomen om in te loggen 🙂

De laatste twee dagen in Darwin waren niet helemaal top. Het is er heet en er is weinig te doen. Wel een paar leuke mensen ontmoet, naar het festival geweest en heerlijk gegeten bij Tim’s Surf ’n Turf. Krokodil o.a. Een aanrader, mocht je ooit in Darwin komen.

Gelukkig vloog ik zaterdag 20 augustus om 17.45 naar Perth. Het ging allemaal vrij snel, en Corine en Bart kwamen net aanrijden op het vliegveld. Superleuk om elkaar na zo lang weer te zien. Apart ook, zo ver weg. Toch was het al heel snel alsof je gewoon thuis bent, maar dan een paar duizend kilometer verderop. Ze wonen in een prachtig huis, gezellig ook en het was na weken hostels te relaxt om een eigen slaapkamer en badkamer te hebben. En om weer eens niet je best te hoeven doen om mensen te ontmoeten, maar gewoon gezellig te KOLONISTEN! Meteen al een topdag, terwijl we nog een week hadden te gaan!

Ik weet niet meer dag voor dag wat we hebben gedaan, het was een volle week. Maar enkele hoogtepunten:

Zondags heel relaxt gedaan, en ’s middags in Fremantle in een soort van brouwerij (groot en gezellig, zie ook: https://www.littlecreatures.com.au/) met vrienden lekker aan het bier en tapas gezeten. Superleuk. Nederlandse vrienden die ook in Perth wonen. Dat zijn er nog vrij veel overigens.

Twee dagen heb ik heerlijk gerelaxt omdat Corine en Bart allebei moesten werken. Corine werkt op de Nederlandse school, waarbij ze scholen bezoekt om kinderen les te geven (Nederlands, rekenen e.d.). En soms bezoekt ze kinderen thuis. Erg leuk om te doen, maar soms lastig aangezien het om kinderen gaat in de leeftijd van kleuters (ja, collega’s: hahahahahahahaha) tot middelbare school gaat.

Het was mooi weer, dus ik heb lekker in de tuin gezeten en gelezen, muziek geluisterd. Veel dvd’s gekeken en toch nog even naar het (zaken)centrum va Perth gegaan (in het kader van nu je er toch bent).

Met Corine heb ik een autoritje gemaakt naar een natuurpark op een paar uur rijden. Onderweg in een dorpje heerlijk geluncht. Als je een uurtje uit het centrum bent dan kom je meteen in een mooi heuvellandschap. En je gaat een beetje terug in de tijd. In het dorpje nog een museum(pje) bezocht, een oude rechtbank.

In Perth hebben we nog de gevangenis bezocht. Behoorlijk indrukwekkend bezoek, als je zag hoe het er, nog niet zo lang geleden, aan toe ging daar. Ik zal de details besparen, maar het was niet fijn om in die gevangenis te zitten. Ook hebben we de dodenkamer gezien, met de galg waaraan de mensen werden opgehangen. Beetje luguber. Leuk om nog eens te doen: een rondleiding in de nacht.

Verder hebben we veel gekolonist thuis, ook met andere Nederlandse vrienden, erg leuk.

De laatste dagen zijn we naar Margaret River geweest, een wijngebied in het zuiden van Australië. We hadden een huisje in Cowaramup, iets ten noorden van Margaret River. Prima huisje, tussen de wijnstruiken in.

Niet alleen veel gekolonist bij de open haard (vrij koud in het zuiden) en wijn gedronken (heerlijk daar), ook in het uiterste zuidelijkste puntje geweest waar de Indian Ocean en de Pacific Ocean bij elkaar komen bij Cape Leeuwin. En natuurlijk met de 4WD even de bush in gereden. Helaas lag er op een gegeven zo’n dikke boomstam op de weg, dat we niet verder konden. Verder een lekkere Sandalford gekocht voor thuis. Ik had hem net bijna opengemaakt (en dacht toen: ik MOET nu het laatste weekverslag schrijven) maar bewaar hem toch nog voor een ander moment. Topwijntje.

Ik vergeet vast nog wel wat dingen, zoals een middagje naar het strand (even uitwaaien de eerste zondag), de verjaardag op de laatste avond bij Nederlandse vrienden en samen eten bij de Indiër in Subiaco (de wijk waar Bart en Corine wonen). Ik schreef al eerder: teveel om op te nomen.

Wat ik in elk geval niet vergeet is hoe leuk en fijn het was om dit alles nog in de laatste vakantieweek mee te maken. Het was supergezellig, heel relaxt, ik heb echt genoten van de gastvrijheid van Corine en Bart en ook hun vrienden overigens. En natuurlijk van alles wat we gedaan en gezien hebben. Nogmaals onwijs bedankt! Ik kreeg net een kerstkaart uit Perth, en gelukkig vonden zij het net zo leuk en speciaal! Hopelijk zien we elkaar snel weer in 2012.

Eindelijk dan toch nog het laatste vakantieverhaal. Nu kan ik dan fijn beginnen aan het uitzoeken van de 1400 al geselecteerde foto’s om een fotoboek te maken. Projectje van volgende week. Het was een topvakantie, met veel pieken en weinig dalen. Veel leuke mensen ontmoet, op mooie plaatsen geweest, genoten van de gastvrijheid in Wollongong en Perth, een prima start gehad met Jeroen (nogmaals bedankt voor de gezelligheid in Dubai) en veel geleerd. Volgend jaar wordt het waarschijnlijk een wat rustiger reisjaar, maar ik denk er toch nog even over na om weer een andere plek te gaan bezoeken, alleen dan wat korter.

Nog bedankt allemaal voor de leuke reacties, dat is echt leuk als je zo ver weg zit.

Groeten allemaal!!