Tagarchief: lohues

Terug naar de kern

Vanavond keek ik naar DWDD. Aan tafel zat Douwe Bob die, met Matthijs en Giel Beelen, terugkeek naar zijn auditie voor ‘de beste singer songwriter van Nederland’. Het programma waarin liedjesschrijvers alleen met gitaar, piano en hun stem liedjes vertolkten. Geen grote show, geen bekende artiesten om duetten mee te zingen, geen sluikreclames en mede mogelijk gemaakt door, geen overweldigende sociale media, geen covers. Nee, gewoon het instrument, de stem en het zelfgeschreven lied.

Matthijs merkte op dat Douwe Bob door de beelden geraakt leek. En hij bevestigde dat. Want hij keek naar een jongen die nog puur vanuit zijn ‘kern’ liedjes schreef en vertolkte. In de loop der tijd had hij veel geleerd en mooie dingen gedaan. Maar op een gegeven moment raakte hij als het ware zijn eigen oorsprong en werd het ‘bagage’. Reden te meer voor hem om zin te hebben in een nieuwe theatershow waarin hij alleen met gitaar (nieuwe) liedjes vertolkt. Terug naar de kern, zo vertelde Douwe Bob, want daar was hij het beste in.

Precies dat deed mij denken aan het besluit om mijn werkzaamheden in het management op de school waar ik werk terug te ruilen. Terug naar de klas. Naar het lesgeven. Proberen te zorgen dat een groep acht met 26 verschillende kinderen nog één jaar met elkaar de uitdaging aangaat om, mét alle verschillen, als één groep elke dag te leren. Te leren van en met elkaar. Samen te zorgen voor een mooie afsluiting van de basisschooltijd. Samen op zoek te gaan naar een fijne nieuwe school voor een nieuwe start. Met vallen en opstaan, want de ene dag lukt dat beter dan de andere.

Terug naar de kern. Doen waar je het beste in bent en wat bij je past. Zoals Daniël Lohues de mooiste liedjes schrijft over zijn Drenthe. Zoals Cruyff en Van Basten met elkaar en de bal op een pleintje in Amsterdam buiten speelden. Zoals artiesten alleen met hun instrument akoestisch de mooiste vertolkingen van hun liedjes spelen. Niet voor niets was de MTV Unplugged serie zo’n succes.

Ik hoop dat veel studenten die nu op de Pabo zitten de kern van het vak waar ze voor kiezen op waarde blijven schatten. Het lesgeven, zorgdragen voor de ontwikkeling van kinderen, dagelijks proberen elk kind in de klas te zien en ze dat laten merken, medeverantwoordelijk te zijn voor de toekomst van een nieuwe generatie. Dat is ‘prachtig moai’ om te doen, zou Lohues kunnen zeggen. Verlies je niet te snel in ambities buiten het lesgeven, in ‘meer uitdaging en stappen maken’.

Goed onderwijs verzorgen ís een uitdaging.

En daar moet het wat mij betreft de komende jaren ook in het onderwijs weer om gaan: terug naar de kern.

 

 

Klik op de afbeelding om het fragment terug te kijken:

Schermafbeelding 2020-03-11 om 20.51.35

Hoogste Tied Veur Daniel Lohues!

Daniel-Lohueszw
Daniel Lohues

De laatste maanden kijk ik nog maar sporadisch naar Pauw en Witteman, te vaak dezelfde onderwerpen en te laat op de avond. Dat krijg je als je de 30 bent gepasseerd. Maar soms zitten er dan gasten die het de moeite waard maken te kijken. En Daniel Lohues is zo’n gast.

Voor de mensen die niet goed bekend zijn met Daniel Lohues, hij is zanger, gitarist, componist, columnist, speelt nog vele andere instrumenten en bovenal is hij Drent. Je zult misschien denken ach, Nederlandstalig vind ik al niks, laat staan Drents, maar geen zorgen want ik versta het merendeel van de teksten ook niet. Nu ben ik ook een melodiepersoon. Er zijn volgens mij drie verschillende muziekluisteraars. Allereerst de melodiepersoon die alles mee kan zingen en neuriën, vaak ook inclusief tekst. Dan komt de tekstenpersoon. Hij kent in no time de teksten uit zijn hoofd maar is niet zo muzikaal om ook mee te kunnen zingen (of dat is geen succes voor zijn omgeving). En je hebt de alleskunner, die zowel de melodie als tekst snel kent. Dat gebeurt zelden, hoewel die mensen daar zelf vaak een andere mening over hebben.

Daniel Lohues zingt in elk geval in het Drents, en dat is prachtig. Ik heb hem ooit leren kennen als zanger van Skik, tijdens een optreden op Koninginnedag in Amsterdam, op het Rembrandtplein. Harde muziek, op het podium bier spugend naar elkaar en ze gingen als een speer. Dat was meteen ook een kneiterknaller. En natuurlijk kennen we Skik van Op Fietse. Mooi is de uitvoering tijdens het sportgala van NOC*NSF, waar het altijd lastig is het publiek mee te krijgen. Gelukkig was daar Relus ter Beek die keihard meezong, naast Erica Terpstra. Lohues heeft op de begrafenis van Relus ter Beek twee nummers gezongen, de moeite waard om te bekijken. Onderstaande zin van één van deze nummers vind ik (als wielrenner) prachtig:

Mar volgens de Kneet
zat ‘m hier in de kneep
Je moeten gewoon deurieden
tot an de streep

Ik versta dan wel niet alles, veel zinnen blijven toch in mijn hoofd zitten. Je bent een geniaal tekstschrijver als je liedjes schrijft met regels als:

Ik haal mij ’n hond op,
Zo’n grote brave hond.
Die kwispelt tegen vrienden,
En tegen bandieten gromt.

of

Doorgaans word ik nauwelijks lauw
Van de glimlach van een andere vrouw
Doe mij maar jou

Jij bent cool 
Jij bent tof 
Want je doet niet net alsof 
‘k weet het zeker vanaf nou 
Doe mij maar jou

en natuurlijk Dank je wel voor de zon en Annelie. Voor dit laatste nummer kreeg Lohues de Annie MG Schmidt-prijs, voor het beste lied van 2006. Maar goed, het gaat te ver om alle songteksten hier uit te schrijven, ga vooral zelf luisteren zou ik zeggen.

Daniel Lohues heeft inmiddels tien albums op zijn naam staan, waaronder twee geweldige bluescd’s. Want naast zanger en componist kan hij fantastisch gitaar spelen. Ik vind het jammer dat het tot nu toe bij twee bluesalbums is gebleven, maar misschien komt er ooit nog iets nieuws. De kans is niet groot aangezien zijn toekomstige boek ‘Afscheid van de blues’ heet, maar we blijven hopen. In de documentaire ‘Hoogste tied veur de blues’ kun je zien hoe het eerste bluesalbum  tot stand is gekomen. Deze muziekstijl heb ik van jongs af aan al leren kennen via mijn vader die een uitgebreide collectie heeft, Daniel Lohues past daar zeker tussen.

Ik draai zijn cd’s meestal in de avond of op zondag. Het zijn allemaal echte luistercd’s. Heerlijk ook als je allennig bent, zoals mijn collega dat vaak noemt. Er zijn vier albums in de serie ‘Allennig’ die zich daar uitstekend voor lenen. Je waant je bijna n Drenthe. Het enthousiasme van Daniel Lohues als hij over zijn geboortestreek vertelt werkt aanstekelijk, en ik kom er dan ook graag om te fietsen.

Genoeg geschreven en gelezen, tijd om te luisteren. Hieronder vind je enkele links maar ga vooral de albums beluisteren, ze zijn de moeite waard.  Het nieuwste album is genaamd ‘D’. Ook te horen bij 3voor12 Luisterpaal. Hoogste Tied Veur Daniel Lohues!

Bekijk via de link hieronder het optreden bij Pauw & Witteman:

http://pauwenwitteman.vara.nl/media/310155

Bekijk hieronder het optreden bij het Sportgala:

Bekijk hieronder het nummer Annelie:

Bekijk hieronder de docu Hoogste Tied Veur De Blues: