Tagarchief: buza

Timmermans: minister en een beetje onderwijzer..

Frans Timmermans

Frans Timmermans

Nu hij in het middelpunt van de belangstelling in Europa staat en misschien zijn huidige functie als minister van Buitenlandse Zaken verruilt voor een hoge functie bij de Europese Commissie voel ik mij geroepen een korte blog over Frans Timmermans te schrijven.

De afgelopen weken heeft hij op veel mensen indruk gemaakt met de manier waarop hij omging met de ramp van vlucht MH17. Hij verwoordde op bijzondere wijze een ‘nationaal gevoel’ tijdens zijn speech bij de VN op 21 juli. Daarnaast heeft hij zich keer op keer ingezet voor uitgebreid onderzoek en het snel terughalen van de lichamen naar Nederland. Dat dit niet allemaal gelukt is op de manier waarop dat zou moeten mag duidelijk zijn, maar ook als minister heb je niet alles in eigen hand.

Het ging hierbij om een nationale ramp met een internationale impact. Veel mensen zagen een kant van minister Timmermans die ze misschien nog niet eerder hadden gezien: duidelijk, volhardend, empatisch. Zijn gevoel voor taal en intelligente vermogens waren al eens eerder aan het daglicht gekomen, bijvoorbeeld bij een campagnefilmpje om Commissaris voor de Mensenrechten van de Raad van Europa te worden. Hij werd echter snel afgeschilderd als een komiek, of een typetje van Van Kooten en De Bie zoals Johan Fretz in de Volkskrant schreef. Niet op basis van inhoud, maar op basis van uiterlijk vertoon. Zoals dat wel vaker gebeurt bij politici. Soms kom je op televisie onhandiger over dan je in het echt bent.

Ik ken Frans Timmermans niet goed, niet persoonlijk. Maar ik heb hem wel een aantal keer mogen ontmoeten. Met onze groepen acht houden we ons elk jaar een aantal weken bezig met het thema ‘politiek’. Om de kinderen in aanraking te laten komen met politici stuurde ik via twitter en facebook berichten naar enkele politici met de vraag of we ze mochten interviewen. Frans Timmermans reageerde direct en gaf zijn staf, hij was destijds staatssecretaris van Europese Zaken, de opdracht een dagdeel te organiseren waarbij onze groepen acht ontvangen werden op het ministerie. De kinderen kregen in groepen een rondleiding door het gebouw waarbij uitleg werd gegeven door verschillende medewerkers. Ze mochten in de kamers van de ministers komen, in de auto’s zitten beneden in de ontvangstruimte, kijken bij de beveiliging van het gebouw en tenslotte staatssecretaris Timmermans interviewen in de grote vergaderzaal.

Toen Timmermans kamerlid werd ontving hij ons ook, dit keer in de fractieruimte van de PvdA. Hij nam ruim een uur de tijd, vertelde over zijn drijfveren om de politiek in te gaan. Vertelde over zijn geschiedenis in Limburg, over de mijnen. Over zijn toekomstvisie en was geïnteresseerd in de vragen van de leerlingen. En dat los van zijn eigen politieke mening en partijstandpunten. Zeer objectief. Op alle vragen kregen de kinderen antwoord. Zelfs op de vraag: ‘Welk merk onderbroeken draagt u?’ Want de vraagsteller kreeg later in de mail een plaatje van het merk (nee, geen persoonlijke foto van de iCloud gepikt’).

Vorig jaar mochten we weer langskomen. Dit keer met drie groepen acht. Als minister valt er minder tijd vrij te maken, maar ook deze dag was bijzonder om mee te maken. Met een les in de vergaderzaal op het ministerie en aansluitend een interview van een halfuur.

Politiek is een ongewikkeld onderwerp, maar door de politiek te kunnen ‘voelen, ruiken, ervaren’ in Den Haag wordt het concreter voor 12-jarigen. Ze worden één dag meegenomen in de vreemde wereld van coalities en oppositie, partijenstelsels en debatten.

Wat ik hiermee wil zeggen? Er zijn politici die naast hun (vele) werk, de tijd nemen voor onderwijs en kinderen. Die proberen hun enthousiasme over te brengen. Ik hoop dat andere politici hier een voorbeeld aan nemen. En er zijn er ongetwijfeld al die dat doen. Politici als Frans Timmermans staan in de aandacht, moeten worden afgerekend op hun daden en beloftes. En zo af en toe verdienen ze een blog. Omdat ze ertoe doen. Ik wens hem veel succes en plezier in Europa.

Tenslotte: ik moet dan ook de Haarlemse gemeenteraad noemen waar onze klassen jaarlijks worden ontvangen door raadsleden Jur Visser en Moussa Aynan. Want naast de landelijke politiek besteden we aandacht op lokaal niveau.

Bekijk hier de speech van 21 juli 2014:

Bekijk hier het campagnefilmpje van 2012: